Απόηχος και συμπεράσματα από τη «PHOTOVISION»

Η πραγματοποίηση της μεγάλης έκθεσης για τη φωτογραφία, «PHOTOVISION», ήταν πραγματικός άθλος.  Σε μια τέτοια περίοδο «ισχνών αγελάδων», είναι παρήγορο που οι fun της τέχνης της φωτογραφίας, είτε είναι ενθουσιώδεις ερασιτέχνες, είτε επαγγελματίες φωτογράφοι, μπορούν να δουν συνολικά την «αγορά» και να ενημερωθούν.

Οι εντυπώσεις μας ήταν και αρνητικές και θετικές ταυτόχρονα. Αρνητικές όσον αφορά στην επισκεψιμότητα, που κατά την άποψη και του κόσμου και των επαγγελματιών, δεν ήταν η αναμενόμενη. Λόγω της κατάστασης, δεν ήταν ίσως αυτό που ήλπιζαν οι διοργανωτές και οι εκθέτες.

Με μια πιο αισιόδοξη ματιά, είναι εκπληκτικό το πόσο κοντά μπορείς να έρθεις και να συναντήσεις ανθρώπους που δεν έχεις ευκαιρία να τους συναντάς κάθε μέρα, να μαθαίνεις πράγματα, να ενημερώνεσαι και να σου ανοίγονται νέοι ορίζοντες.

Ήταν η πρώτη φορά που ο Σύλλογος Επαγγελματιών Φωτογράφων Ηλείας «Φωτακτίς», συμμετείχε. Από την αρχή νοιώσαμε τη ζεστασιά και το ενδιαφέρον των διοργανωτών στο θέμα της παρουσίας μας. Αν και διακριτική και μικρή, ήταν πάνω από το αναμενόμενο θετική και ελπιδοφόρα. Μόνο και μόνο που όλη μας η προσπάθεια να οργανωθούμε σαν σύλλογος, μας έφερε και στο χώρο αυτό, ήταν για μας αισιόδοξο και ενθαρρυντικό.

Στο θέμα τώρα του τι αποκομίσαμε, αυτό μπορεί να περιγραφεί μέσα από μια πολύ σημαντική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της έκθεσης, με τον «ΦΟΙΒΟ», τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης και Προστασίας των Πνευματικών Δικαιωμάτων των Φωτογράφων.

Στη συζήτηση «η φωτογραφία είναι πνευματικό δημιούργημα του φωτογράφου και αναφαίρετο στοιχείο της προσωπικότητάς του»,τονίστηκε ότι είναι το τελευταίο οχυρό του  και σαν τέτοιο θα πρέπει να το αντιμετωπίζει όλη η κοινωνία. Εξίσου σημαντικό ήταν το γεγονός πως συναντηθήκαμε με άλλους συναδέλφους απ’ όλη την Ελλάδα, συζητήσαμε θέματα και μάθαμε περισσότερα πράγματα που θα είναι χρήσιμα στην επαγγελματική μας πορεία. Είδαμε πως το επίπεδο της φωτογραφίας – άσχετα αν πρόκειται για φωτογραφία μυστηρίων ή όποιο άλλο είδος – έχει αρχίσει και στη χώρα μας να βελτιώνεται κατά πολύ, ιδιαίτερα δε στη φωτογραφία γάμου, αρχίζει να γίνεται μια πιο εξειδικευμένη δουλειά, που απαιτεί πολλές γνώσεις και βέβαια άρτιο εξοπλισμό.

Το σημείο αναφοράς, είναι ο ίδιος ο φωτογράφος. Αυτός έχει «επωμιστεί» ένα δύσκολο έργο, αφ’ ενός να βελτιώνει συνεχώς τη δουλειά του και αφ’ ετέρου να «κεντρίζει» το ενδιαφέρον του πελάτη του και να καλλιεργεί το σεβασμό του προς τη φωτογραφική τέχνη και την αισθητική του, δεδομένης της σύγχυσης που υπάρχει για το αν ο επαγγελματίας «αξίζει τα λεφτά του».

Αυτό μπορεί ο επαγγελματίας να το επιτύχει με δύο τρόπους: πρώτον, μέσω της ενημέρωσής του και της εκπαίδευσής του (σεμινάρια, εκθέσεις) αλλά και μέσω  της καλλιέργειας πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ αυτού και των συναδέλφων του (σύλλογοι, ενώσεις, σωματεία). Παράλληλα με αυτό, ο σημερινός επαγγελματίας φωτογράφος, είναι αναγκαίο να αλλάξει και νοοτροπία. Μόνο έτσι θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στη δύσκολη αυτή κατάσταση.

Δεύτερον, επειδή η εξέλιξή του αυτή, «εμπλέκει» και τον πελάτη του,  οφείλει να τον πληροφορεί, να του εξηγεί και να τον ενημερώνει, ώστε να αντιληφθεί το συμφέρον του, σε αντιδιαστολή με εκείνον που δρα αθέμιτα και δεν πληρεί τις νόμιμες προϋποθέσεις, βοηθώντας τον να συνειδητοποιήσει ότι, συνεργαζόμενος μαζί του, τον αποτρέπει από το  να γίνεται «συνένοχός» στην απαξίωση του επαγγελματία. Ο σημερινός επαγγελματίας φωτογράφος, βρίσκεται στη δύσκολη αυτή μεταβατική περίοδο, λόγω της ευκολίας που παρέχει η τεχνολογία στον καθένα αλλά και της ελλιπούς νομοθετικής του προστασίας, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να «ρίχνει» την τιμή των υπηρεσιών του προκειμένου να αντέξει στη φορολογία και να κρατηθεί «με τα δόντια» στην αγορά. Θα πρέπει και η πολιτεία και η κοινωνία να τον βοηθήσει στην άσκηση του  λειτουργήματός του.

Εν κατακλείδι, φαίνεται και από τις πρωτοβουλίες που λαμβάνουν τα συνδικαλιστικά όργανα (ΠΟΦ – ΕΦΕ) και ο «ΦΟΙΒΟΣ», ότι το «σκηνικό» έχει αρχίσει να αλλάζει… Στο έργο τους αυτό όμως ακόμα υστερεί η πολιτεία. Από τη μεριά τους οι επαγγελματίες, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να γίνουν καλύτεροι. Αν βοηθηθούν να απελευθερωθούν από την αδικία που γίνεται εις βάρος τους με την ανεξέλεγκτη πια «δραστηριότητα» των μη επαγγελματιών, αλλά και με την αδυναμία της υπεράσπισης των ιερών πνευματικών τους δικαιωμάτων από την πολιτεία, θα αισθανθούν πιο ελεύθεροι, θα μπορούν να είναι πιο δημιουργικοί και θα παράγουν. Αυτή είναι η δουλειά τους, από αυτήν ζουν και είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους να μπορούν να συνεχίσουν.

Ο Πρόεδρος

Δημ. Παπαϊωάννου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s