Σημαντικές εξελίξεις στο χώρο των φωτογράφων για τα πνευματικά τους δικαιώματα που καταστρατηγούνται συστηματικά. Ο ΟΣΔΠΠΔΦ «Φοίβος», κατά την τελευταία τριετία, αντιμετώπισε με συνέπεια και σθένος την εχθρική κατάσταση που επικρατεί, κυρίως για τους παρακάτω λόγους, χωρίς όμως ακόμα το επιθυμητό αποτέλεσμα για το δικαίωμα των φωτογράφων να έχουν την επικυριαρχία επί των πνευματικών δικαιωμάτων των έργων τους (φωτογραφίες).
Κυριότερα εμπόδια αναλυτικότερα:

1ον Η οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα

2ον Οι αρνητικές εξελίξεις σε επίπεδο νομοθετικό που αφορούν:

  • α) στην αντιμετώπιση του βασικής σημασίας ζητήματος της λεγόμενης «εύλογης αμοιβής» (δηλαδή ενός μικρού ποσού που θα πρέπει να καταβάλλεται στους Οργανισμούς ως αντιστάθμισμα της απώλειας εσόδων που έχουν οι δημιουργοί όταν γίνεται αναπαραγωγή -αποκλειστικά και μόνο- για ιδιωτική χρήση των έργων τους, και το οποίο θα πρέπει να καταβάλουν οι εισαγωγείς και οι παραγωγοί των «τεχνικών μέσων» -δηλαδή των μηχανημάτων, συσκευών κλπ- που είναι πρόσφορα για τέτοια αναπαραγωγή, μια που δεν είναι δυνατό να εντοπίζεται κάθε φορά ο ιδιώτης όταν προβαίνει σε παρόμοια αναπαραγωγή.
  • β) στον εσφαλμένο, ελλιπή, ατελή και αδόκιμο τρόπο ενσωμάτωσης οδηγιών ΕΕ στην Ελληνική Νομοθεσία των λεγόμενων «ορφανών έργων» (δηλαδή των έργων που έχουν μεν πνευματικά δικαιώματα, αλλά ο δημιουργός τους είτε δεν είναι γνωστός είτε δεν μπορεί να εντοπιστεί) με αποτέλεσμα στην πράξη, πολύ μεγάλη απώλεια για τους φωτογράφους από τα δικαιώματα επί των φωτογραφιών τους, που διατίθενται με οιονδήποτε τρόπο μέσω διαδικτύου, καθώς και λόγω του νέου πλαισίου εποπτείας και λειτουργίας των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, παρά την ύπαρξη τέτοιου πλαισίου με βάση το Νόμο 2121/93.

Ιδιαίτερα σημαντική εξάλλου, υπήρξε η περαιτέρω δραστηριοποίηση του ΦΟΙΒΟΥ, μετά και τη σχετική απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαίωσε τους δικαιούχους Οργανισμούς για την αίτηση αναίρεσής τους, όσον αφορά την αντισυνταγματικότητα του αναδρομικής δια Νόμου κατάργησης της «εύλογης αμοιβής» 2% για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και για τη δικαστική επιδίωξη της καταβολής της αμοιβής αυτής από τους οφειλέτες. (Σημειωτέον ότι έως τον Σεπτέμβριο του 2002, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές υπόκεινταν σε «εύλογη αμοιβή» ενώ έκτοτε με νόμο καταργήθηκε, μετά πάλι από εσφαλμένη ερμηνεία αντίστοιχης οδηγίας της ΕΕ).

Παρά τη συνεχιζόμενη έντονη δραστηριοποίηση του ΦΟΙΒΟΥ, δεν υπήρξε περαιτέρω συμμόρφωση των οφειλετών, παρά και τη νέα απόφαση του Αρείου Πάγου τον Ιανουάριο 2014, επί αναίρεσης εκ νέου της εταιρίας Ι.Β.Μ., δεν κατάφερε να επιβάλλει την είσπραξη των ποσών ως προς την υποχρέωση «εύλογης αμοιβής» 4% (που αφορά τα «τεχνικά μέσα» φωτοτυπικά, scanners, πολυμηχανήματα κτλ), λόγω του τρόπου ερμηνείας της νομολογίας του ΔΕΕ εκ μέρους αυτής της εταιρίας.

Σε κάθε περίπτωση, αν και αυτή η τελευταία απόφαση του Αρείου Πάγου δεν απέδωσε άμεσα, υπήρξε ιδιαίτερα θετική, νομολογιακά, διότι ισχυροποίησε τη νομιμότητα της εύλογης αμοιβής όπως έχει θεσπιστεί με το άρθρο 18, Ν. 2121/93 και εμπέδωσε τη θετική ερμηνεία της αντίστοιχης κοινοτικής νομοθεσίας από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των οφειλετών, όσον αφορά την αντιμετώπιση της εύλογης αμοιβής.

Ενδεικτικό παράδειγμα νομοθετικής παρέμβασης για τον περιορισμό της εύλογης αμοιβής, που εισπράττεται στην Ελλάδα, είναι η εκπρόθεσμη τροπολογία Υπουργών αναφορικά με την προσθήκη παραγράφου 12 στο άρθρο 18, Ν. 2121/93, στις 6 Αυγούστου 2014, για την απαλλαγή αλλοδαπών, μη εγκατεστημένων στην Ελλάδα εταιρειών που έχουν αδειοδοτηθεί σύμφωνα με τον Τελωνειακό Κώδικα.

Ένα άλλο ενδεικτικό παράδειγμα νομοθετικής παρέμβασης για την εξάλειψη αυτή τη φορά της εύλογης αμοιβής, είναι η διαβούλευση που άρχισε από τα συναρμόδια Υπουργεία Ανάπτυξης και Οικονομικών για την κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων, όπου κάποιοι εμφανίσθηκαν να εντάσσουν και την εύλογη αμοιβή, παρά τις αποφάσεις περί του αντιθέτου του ΔΕΕ, του Αρείου Πάγου και των Ελληνικών δικαστηρίων

Όσον αφορά στα «ορφανά έργα» και την ενσωμάτωση στο ελληνικό δίκαιο της Οδηγίας 2012/28/ΕΕ, κατά τη δημόσια διαβούλευση στην Ελλάδα για την προετοιμασία για τον καθορισμό των «κατάλληλων πηγών» για την «επιμελή αναζήτηση» που προηγείται του χαρακτηρισμού ενός έργου ως «ορφανού», σύμφωνα με άλλη αντίστοιχη ελλιπή, ατελή και αδόκιμη τροπολογία του Ν. 2121/93, η δραστηριοποίηση του ΦΟΙΒΟΥ ήταν ιδιαίτερα σημαντική.

Δεδομένου ότι, οι ψηφισθείσες διατάξεις συνιστούν την απαρχή ξεπουλήματος των πρωτογενών δικαιωμάτων ιδιαίτερα των φωτογράφων καθώς και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδος, και εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντα μεγάλων ιδρυμάτων, Βιβλιοθηκών κτλ. σε βάρος των δημιουργών και πρωτίστως των φωτογράφων (αφού, σύμφωνα και με τις σχετικές μελέτες στην Ε.Ε. πάνω από το 90% των «ορφανών έργων» είναι φωτογραφίες) και η διάθεση αρχείων, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στις εν λόγω διατάξεις, μπορεί να καταστεί ανεξέλεγκτη.

 

Για τον ΣΥΝ.Π.Ε.

Ο Πρόεδρος                                                                                                     Ο Γ. Γραμματέας

Γ. Παπαθανασίου                                                                                              Δημ. Τσεβάς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s